Pewnego razu zła królowa, wygnała wszystkie znane
postacie z bajek, do naszego świata.
Nie pamiętają, kim są.
Tylko jedna zna prawdę
i tylko jedna może złamać klątwę.
- Gdybyś czegoś potrzebowała... - Znajdziesz mnie.
- Zawsze. - Jesteście dla siebie stworzeni.
Tylko ty tutaj wydajesz się realna.
Nikt tutaj nigdy nie przyjeżdża.
Można tutaj gdzieś wynająć pokój?
- Zostaje pan? - Taki mam plan.
ONCE UPON A TIME 01X10
7:15 A.M. - 7:15 rano -
:: Project HAVEN ::
Tłumaczenie: SioNia korekta: moniuska
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Co pan tutaj robi?
Naprawiam motor.
- Chodziło mi o Storybrooke. - Tylko zwiedzam.
Co to jest?
- Pudełko. - Co jest w środku?
Coś, czego potrzebuję do załatwienia tego, po co tu przyjechałem.
Myślałem, że pan tylko zwiedza.
To nie znaczy, że nie mam czegoś do załatwienia.
- Henry? - Lepiej idź do szkoły.
Zanosi się na burzę.
Kto to był?
Nie mogę uwierzyć, że zaspałam.
Jest dopiero 7.10. Zdążysz dotrzeć do szkoły.
Muszę tam być na 7.15. Targi naukowe.
Przed szkoła pomagam dzieciakom przy projektach.
Jakoś przeżyją, jeśli spóźnisz się pięć minut.
Robimy wulkan.
Jedna z cukrem i śmietanką. Jedna czarna.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Powinienem iść. Spóźnię się do pracy.
Schronisko dla zwierząt, tak? Jak idzie?
- Małpy jeszcze go nie przejęły. - Jeszcze.
Nie na mojej zmianie.
To tak robisz wulkan?
- Ja tylko... - Rozumiem.
Codziennie o 7.15 przychodzi po kawę.
- Dla siebie i żony. - Wiem. Po prostu...
Przychodzę, żeby go zobaczyć.
- Więc jesteś natrętem? - Wcale nie.
Może troszkę. I to nie tak, że go śledzę.
Po prostu wiem, że spędza poranki z Kathryn,
kupuje kawę, potem jedzie do schroniska.
Zaczyna pracę o 7.30 i jest w domu około 17.00.
To wszystko?
W czwartki zamawiają chińszczyznę na kolację.
Nie mogę go wyrzucić ze swojej głowy.
Wiem.
Może zacznij od tego, żeby nie przyjść tu jutro.
Miłość jest straszna.
Chciałabym, żeby istniał jakiś magiczny lek.
- To ja. - Czerwony kapturek.
- Włócznia, Śnieżko. - Przepraszam.
Spodziewałam się ciebie za miesiąc.
- Minął miesiąc. - Poważnie?
Naprawdę nieźle sobie radzisz w osamotnieniu, co?
Jest dobrze. Dokładnie tu chciałam być.
- Z dala. - I to właśnie masz.
- Trzymaj. - Dziękuję.
Co słychać w prawdziwym świecie?
Zapytaj o to, o co naprawdę chcesz zapytać.
Nie wiem, o czym mówisz.
Dobra, niech będzie. Powiedz mi.
Ślub się odbędzie.
Książę James bierze ślub z córką króla Midasa za dwa dni.
W porządku?
Myślałam, że im dłużej tutaj będę, łatwiej o nim zapomnę, ale...
Zamiast tego ciągle o nim myślę.
Przykro mi.
Chciałabym znaleźć sposób, na pozbycie się go z głowy.
Co? Jest taki?
- Oczywiście, że nie. Tylko... - Kapturku, co wiesz?
Pomogłam ci, kiedy nikt inny tego nie zrobił.
Co wiesz?
Chodzą słuchy o człowieku, który może spełnić
wszystkie prośby, nawet te grzeszne
i zrobi wszystko, o co go poprosisz.
Kim jest ten człowiek?
Ile za to?
Słucham?
Za twoją łódź. Znakomite rzemiosło.
- Nie jest na sprzedaż. - Ależ jest, kochaniutka.
Nikt nie przychodzi do mnie bez czegoś na wymianę.
Więc ty jesteś Rumpelstilskin.
W rzeczy samej.
Spodziewałem się ciebie poznać.
Jesteś najsprawiedliwszą z nich wszystkich, prawda?
Co mogę dla ciebie zrobić?
Potrzebuję leku.
Co ci dolega, dziecko?
Złamane serce.
Najboleśniejsza z przypadłości.
Pewnie mam sprawić, by cię pokochał, ale tego nikt nie może dokonać.
Nie to jest moim problemem. Nie możemy być razem.
Z tym mogę ci pomóc.
- To pomoże? - Jeszcze nie.
Nie ma dwóch miłości... dokładnie takich samych.
Musimy potraktować to osobiście.
Jeśli to wypiję, nie będą go już kochać?
Gdy następnym razem spotkasz obiekt twoich żalów,
nawet nie będziesz pamiętała, kim on jest.
Nie będę go pamiętała?
Miłość jest najpotężniejszą magią, więc lekarstwo musi być...
- Ostateczne. - "Ostateczne" to delikatnie powiedziane.
Nie wątp w siebie, kochaniutka.
Miłość sprawia, że jesteśmy chorzy,
nawiedza nasze sny, niszczy nasze dni.
Miłość zabiła więcej niż niejedna choroba.
Ten lek jest darem.
Jaka jest twoja cena?
To wystarczy.
Po co ci mój włos?
Po co ci on, skoro i tak już jest wyrwany?
Umowa stoi?
Tak myślałem.
Pij na zdrowie... Śnieżko.
Przepraszam bardzo.
- Nic się nie stało. - Zagapiłam się.
Najwyraźniej.
- To twoje? - Tak, dziękuję.
To musi być...
- Powodzenia. - Dziękuję.
Wierzę, że będziesz dyskretna.
Ich życie to ich sprawa, nie twoja.
Jak uczta?
Twoja nieobecność jest odczuwalna.
Ostatecznie to i tak na twoją cześć.
Myślałem, że może to wyrwie cię z tej komnaty.
Za tę koronę wyżywiłbyś całe królestwo przez zimę.
To prezent od króla Midasa, na cześć zaślubin z jego córką.
Gdy to zrobisz, będziemy tak majętni,
że zapewnimy królestwu pożywienie na wieki.
- Okaż trochę entuzjazmu. - Nie był on częścią umowy.
Ślub za dwa dni. Spełniłem twe życzenia.
Chcę twego serca, a nie tylko szacunku.
Moje serce będzie należało do Abigail.
Masz mnie za głupca? Twe serce nie może należeć do Abigail,
jeśli jest w nim inna kobieta, nie zaprzeczaj.
Znam to spojrzenie. Kim ona jest?
Poznałem ją podczas podróży.
Nie widzieliśmy się od tamtego czasu, ale...
- Została ze mną. - Zapomnij o niej.
Mówisz, jakby to było takie łatwe.
Nikt nie mówił, że szlachetność jest łatwa.
Całe to bogactwo,
władza, która sprawujemy nad życiem innych ludzi...
Myślisz, że to przychodzi bez żadnej ceny?
Nie prosiłem o to.
Zostałeś wybrany na mego syna, wyrwany z ubóstwa bez niczego w zamian.
Bądź za to wdzięczny.
To nie była dobroczynność, ojcze.
To był jedyny sposób na uratowanie twojego królestwa.
Uważaj, chłopcze.
Sam dokonałeś wyboru, teraz z honorem odegraj tę rolę.
Stawka jest zbyt wysoka.
Zrób wszystko, żeby o niej zapomnieć,
ponieważ nic nie powstrzyma tego ślubu.
Kochana Śnieżko
Znajdź ją.
Jak się w to zaplątałeś...
Wszystko będzie dobrze.
Dobra wiadomość jest taka, że nie ma złamanych kości.
Jest tylko trochę odwodniona,
dałem jej trochę płynów, więc wszystko będzie dobrze.
A złe wieści?
To gołąb północnoatlantycki.
Gatunek migrujący, bardzo rzadki wśród amerykańskich gołębi.
Dążą do formowania monogamicznych więzi, co znaczy...
Że jeśli nie wróci do stada, zostanie sama na zawsze.
To mało prawdopodobne, ale jest alternatywa...
Wyzdrowieje, ale nigdy nie będzie tu szczęśliwa.
Zaryzykuję. Dziękuję, doktorze.
Nie ma za co. Powodzenia.
Mary Margaret, zbliża się burza. Nie powinnaś wychodzić.
Burza może być też jutro, a jeśli zaczekam,
może już nigdy nie odnaleźć stada i zostanie całkiem sama.
- Nikt na to nie zasługuje. - Więc pozwól się odwieźć.
Nie potrzebuję twojej pomocy, Davidzie. Poradzę sobie.
Jeśli mnie chcesz winić za burzę, to wiedz, że to lekka przesada.
Chciałabym, żebyś czemuś się przyjrzała, szeryfie.
Ktoś nowy jest w mieście.
Tak, wiem. Wskazałam mu drogę do zajazdu Babuni zeszłej nocy.
Rozmawiałaś z nim? Co powiedział?
Pytał o drogę. Nic wielkiego.
- Kim on jest? - Nie wiem.
Pytałam o niego, ale nikt nic nie wie.
Jest w nim coś... coś znajomego.
Musi być jednym z niezliczonych milionów przeklętych.
Co?
No wiesz, klątwa i te wszystkie sprawy Henry'ego.
Szeryfie, musisz się dowiedzieć, kim on jest,
czego chce i co tutaj robi.
Podobnie jak w moim przypadku, nie ma prawa zakazującego odwiedzania Storybrooke.
Tu nie chodzi o prawo, panno Swan.
Zrobisz to, ponieważ o to proszę i sama uznasz, że tak trzeba.
- Czyli? - Był przed moim domem,
interesował się tym, na kim obu nam zależy, Henrym.
Przyjrzę się mu.
Kochana Śnieżko,
nie miałem od ciebie wieści, od ostatniego spotkania
i mogę jedynie założyć, że znalazłaś
szczęście, którego tak pragnęłaś.
Ale muszę ci wyznać, że nie było dnia,
żebym o tobie nie myślał.
Za dwa dni biorę ślub.
Przyjdź do mnie przed tym wydarzeniem.
Przyjdź do mnie i pokaż, że czujesz to samo,
żebyśmy mogli być razem już na zawsze.
Jeśli nie przyjdziesz, będę miał odpowiedź.
DROGA ZAMKNIĘTA
Stado nie może być dalej. Pokonamy tylko burzę.
Czekają na ciebie.
Kwiaty dla księcia Jamesa z królestwa Midas.
Szczyt północno-wschodniej wieży.
Użyj schodów dla służby albo straże cię rozniosą.
Czekaj. Jestem emisariuszką króla.
Zapewne.
Król zadecyduje o twoim losie.
Kto tam jest?
Na co się patrzysz, siostro?
Próbowałem wszystkiego.
Stal staje się mocniejsza, a my słabsi.
- Ja się nie poddam. - Poczekaj trochę.
Zrzęda.
Nie jestem zrzędą. Jestem skupiona.
Nie. Ja mam na imię Gburek.
Mówię ci, stąd nie ma wyjścia.
Jestem Śnieżką, więc jakieś znajdę.
Skoro tak mówisz.
Czeka tam na mnie ktoś, kogo bardzo kocham
i nie ma mowy, żebym go straciła.
Miłość, co? Powodzenia.
Co ty możesz o tym wiedzieć?
To właśnie przez to utknąłem w tej dziurze.
Też to przeżyłem.
Była piękna jak z bajki, ale ją straciłem.
Desperacko chciałem ją odzyskać.
Więc zaplanowałem to.
Pracowałem w kopalni diamentów.
Żeby się oświadczyć, oddałem całą pensję za diament.
Ale mnie oszukano.
To był kradziony kamień i wziąłem winę na siebie.
Nie jestem złodziejem, ale oni tak myślą.
Powinienem wiedzieć lepiej, ale wtedy nie myślałem racjonalnie.
Wszystko przez miłość.
I teraz jestem uwięziony, bez możliwości wyjścia.
Ja wiem, gdzie jest wyjście.
- Skradak? - Gotowy, by wrócić do domu?
Skąd się tu wziąłeś?
Mędrek naszprycował strażników gazem usypiającym.
Reszta czeka z transportem.
Jest was więcej?
Kto to? Ładniutka.
Nikt. Chodźmy!
Gburku.
Powodzenia.
Mam nadzieję, że odzyskasz swoją miłość.
Jasna cholera.
Daj mi to.
Chodź.
Chwyć moją rękę.
Naprawdę myślałaś, że pozwolę ci przyjechać tu samej?
- Wszystko w porządku? - Tak. Dziękuję.
- Dokąd idziesz? - Przyjechałam znaleźć stado!
A ja przyjechałem cię stąd zabrać, zanim ci się coś stanie!
- Musimy iść! - Nie!
Robienie tego na pieszo, to nie jest zbyt dobry plan.
- Droga była zamknięta. - Wiem. Widziałem.
Za późno. Musimy iść.
- Nie, ale ptak... - Tu nie jest bezpiecznie.
Musimy stąd iść.
Czekajcie. Schody.
Podkradliśmy się przez dziedziniec.
Bezpieczniej będzie przejść przez mur obronny.
Zaufajcie mi, ukrywanie się to moje życie.
Dziedziniec jest teraz niestrzeżony, ale nie na długo.
Przykro mi, panienko. Dalej prowadzi Skradak.
Gburku, czekaj!
Stać! To więźniowie.
- Gburku, uciekaj. Damy radę. - Skradaku, nie!
Nie!
Skradaku.
- Gdzie dziewczyna? - Jaka dziewczyna?
Zabij go.
Mnie szukacie?
Puść go...
Albo to miejsce spłonie.
Odejdź stąd, karle.
Idź, Gburku.
Teraz... Królewno Śnieżko.
Musimy porozmawiać.
Tam!
Jest tam ktoś?!
Jest pusty.
Wysuszmy cię.
Czyja to chatka?
Jesteś pewny, że powinniśmy tu być?
Mieszkasz z szeryfem, więc raczej nie aresztuje nas za włamanie.
- Trzymaj. - Nie.
Staram się tylko pomóc.
Co się dzisiaj z tobą dzieje?
Co się dzieje?
To się dzieję, że nadal coś do ciebie czuję.
Co?
Myślisz, że czemu codziennie o 7.15 jestem u "Babuni"?
Żeby cię zobaczyć.
Nie wiem czemu, bo to mnie unieszczęśliwia
i zawsze kiedy cię widzę, przypominam sobie, że wybrałeś Kathryn.
Dlatego nie chciałam, żebyś pojechał ze mną do lasu.
Przebywanie w pobliżu ciebie...
jest zbyt bolesne.
- Uważasz, że to zabawne? - Nie. Po prostu...
Codziennie chodzę do "Babuni" o 7.15...
żeby zobaczyć ciebie.
- Jak możesz to robić? - O czym ty mówisz?
- Davidzie, ja wiem. - Co wiesz?
- O Kathryn. - Co z Kathryn?
- Myśli, że jest w ciąży. - Co?
- Musimy porozmawiać. - Dlaczego?
Ponieważ...
jesteś podejrzany.
Za siedzenie w otwartej knajpie i picie kawy?
Zastanawiam się, jakie piekło rozpętałbym zamawiając pączka.
Rozmawiałeś z Henrym.
Mówisz o tym małym chłopcu, który zadawał mi pytania?
Czy to takie niecodzienne, że jest ciekawy i nad wiek dojrzały?
Co robiłeś przed jego domem?
Mój motor się popsuł. To się zdarza.
Co jest w twoim tajemniczym pudełku?
Niewiedza jest strasznie frustrująca, prawda?
- Po prostu mi powiedz. - Dlaczego?
W tych okolicach noszenie pudełka jest nielegalne?
Oczywiście, że nie.
Naprawdę chcesz wiedzieć, co jest w środku, prawda?
Nie.
Może chcę.
Sprawię, że trochę sobie poczekasz.
Będziesz musiała czekać naprawdę długo,
obserwując, jak noszę lub wożę to pudło w tajemnicze miejsca.
I z każdą chwilą tajemnica będzie bardziej dręcząca.
Twoja wyobraźnia rozpali się podobnie jak frustracja,
że nigdy się nie dowiesz, a tylko domyślać się będziesz, co tam jest.
Albo...
Dasz sobie kiedyś postawić drinka, a powiem ci od razu.
- Chcesz postawić mi drinka? - Chcę.
Dobra. Niech będzie drink.
- Poważnie? - Jestem pisarzem.
Dlatego tu jesteś?
Znalazłem to miejsce zapewniające inspirację.
Też tak masz?
- Czekaj. Byłeś tutaj wcześniej? - Tego nie powiedziałem.
- A co z drinkiem? - Powiedziałem "kiedyś".
- Nie wiedziałeś. - Nie.
- Więc się nie staraliście. - Nic o tym nie wiem.
Mary Margaret, musisz mi uwierzyć.
Deszcz przestał padać. Muszę ją wypuścić.
Nie, Mary Margaret...
Mary Margaret, proszę, możemy w końcu...
Słuchaj.
Stado, nie odleciało.
Musiały czekać aż się nie przejaśni.
Czas dołączyć do przyjaciół, maleńka.
Możesz to zrobić.
Nie, Davidzie. To zbyt bolesne.
Nie musi takie być.
Nie wiemy, czy Kathryn jest w ciąży.
To nie ma znaczenia. Wybrałeś ją.
Wiem. Ale wciąż coś do ciebie czuję.
- Nie możesz mieć nas obu. - Ale mam.
Wiem, że to nie ma sensu.
To tak, jak bym miał dwa sprzeczne życia.
Wspomnienia i uczucia do niej.
I prawdziwe uczucia do ciebie.
- Kto mówi, że są prawdziwe? - Ciągle o tobie myślę.
Wiem, ja też ale... Ale musimy to zrobić.
Musimy o sobie zapomnieć.
- Więc ty jesteś tą jedyną. - Nie wiem, o czym...
Wystarczy. Wiem o wszystkim.
Zatrułaś jego serce, teraz małżeństwo.
A wraz z tym całe królestwo, wszystko przez twoje uczucia.
Chciałabym, żeby uczucia pomogły, ale nie pomagają.
Oczywiście, że pomagają.
Miłość to choroba, i tak jak ona możne zostać przezwyciężona
na dwa sposoby, poprzez leki lub śmierć.
Wiesz, gdzie teraz jest twój ukochany?
Jest na końcu korytarza, szykuje się do swojego nowego życia.
I nigdy się nie dowie, że tutaj jestem.
Dowie się.
Ponieważ zejdziesz tam, Królewno Śnieżko.
Zakradniesz się i powiesz mu, że dostałaś jego list.
Powiesz mu, że go nie kochasz.
To złamie mu serce, ale jednocześnie wyleczy.
- Albo mnie zabijesz. - Nie. Zabiję jego.
Zabicie ciebie sprawi, że pokocha cię jeszcze bardziej,
małżeństwo i królestwo w końcu się rozpadnie.
Ale śmierć z rąk mordercy, sprawi, że zostanie męczennikiem.
Midas wybaczyłby, nawet wychwalałby taką śmierć,
a połączenie byłoby dopełnione.
- Zrobiłbyś to własnemu synowi? - On nie jest moim synem.
- James. - Śnieżka.
Dostałam twój list.
Przyszłaś.
Zaczekaj, Jamesie.
My...
Nic z tego nie będzie.
Co jest nie tak? Jesteś tutaj.
Możemy iść, możemy być razem. Uciec od tego wszystkiego.
Wiem, że to będzie drogo kosztowało.
Ale zaplanowałem wszystko. Nie mogą nas skrzywdzić.
A teraz kiedy wiem, że też mnie kochasz...
Nie.
Co?
Nie kocham.
Nie kocham cię
Przepraszam.
Mówiłeś, że zawsze będę w twoim sercu.
To zbyt okrutne przeznaczenie.
Idź, żyj swoim życiem.
Żyj beze mnie,
ponieważ nie ma miejsca, gdzie moglibyśmy być razem.
Napełnij swoje serce miłością do kogoś innego...
Kogoś, kto pokocha cię tak, jak ja nigdy bym nie mogła.
Chcesz mi coś powiedzieć?
- Co masz na myśli? - Coś się dzieje, prawda?
Co?
Kiedy wracasz do domu, niby jesteś, ale jakby cię nie było.
Mówisz, że się starasz i wiem, że wiele przeszedłeś.
- Nie, Kathryn... - Davidzie, proszę, daj mi skończyć.
Wiem, że jest ci ciężko, ale mnie też nie jest łatwo.
Chcę, byśmy kiedyś mieli rodzinę. Chcę mieć dziecko.
Będę szczera. Myślałam, że jestem w ciąży.
Kiedy test wyszedł negatywny,
na początku byłam zła, ale później poczułam ulgę.
Nie jesteśmy gotowi.
Gdybym teraz była w ciąży, to byłaby katastrofa.
Ale chcę to naprawić. Naprawić nas.
- Ja też. - Chcesz?
Spotkajmy się z doktor Hopper.
Znajdźmy pomoc. Zrobisz to? Dasz nam najlepszą szansę?
Tak.
Słuchaj, ja i ty...
Wiem, że my...
Wiem, że powinniśmy być zakochani.
Chcę, żeby to się udało.
Jest 7:10.
Powinniśmy iść, jeśli chcesz wypić kawę przed pracą.
Nie.
Może zejdziemy na dół i zrobimy sobie śniadanie?
Dobrze.
Wszystko w porządku, siostro?
- Ani trochę. - Nie znalazłaś go?
Gorzej. Straciłam go.
Chodź.
- Dokąd mnie zabieracie? - Do domu.
Dzisiaj wszyscy kogoś straciliśmy.
Teraz jest nas siedmiu.
Gdyby nie ty, nie byłoby mnie tutaj, więc idziesz z nami, Śnieżko,
a my cię ochronimy.
Jedyna rzecz potrzebująca ochrony jest zniszczona - moje serce.
Będzie lepiej.
Tak.
Oczywiście, że będzie.
To zabierze wszystkie moje uczucia, cały ból
- i zniszczy je. - Nie.
Dlaczego?
Powinieneś to zrozumieć. Straciłeś miłość.
Co jeśli mógłbyś wymazać swój ból?
Nie chcę wymazywać swojego bólu.
Jako nędzarz, potrzebuję mojego bólu.
To czyni mnie, tym kim jestem.
Sprawia, że jestem Gburkiem.
Rozejrzyj się, Śnieżko. Już nie jesteś sama.
Obiecuję ci, że takiego leku potrzebujesz.
Jeśli ból będzie zbyt wielki, zawsze możesz to wypić,
ale dzisiaj, odstaw to.
Dobrze.
Śnieżko!
Królewno Śnieżko!
Śnieżko!
Jesteś tu?
Nie ma jej. Nie wróciła po tym, jak poszła ciebie szukać.
Więc ja ją znajdę.
Zawsze ją znajdę.
Gdzie jest Śnieżka? Gdzie ona jest?
Śnieżko! Królewski ślub, królestwo huczy.
Odwołany, Śnieżko. Zostawił ją. James zostawił Abigail!
Twój Książę z bajki nie bierze ślubu.
Kto?
Dzięki, Ruby.
Co robisz?
- Jest 7:45. - Wiem.
Staram się na ciebie nie wpaść.
To ja staram się na ciebie nie wpaść
Więc jak mamy przestać się widywać?
Najwyraźniej nie możemy.
- No to mamy problem. - Mamy.
Ona nie jest w ciąży.
Lubię to! facebook. com/ProHaven
Tłumaczenie: SioNia korekta: moniuska
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤